Poëzie
Naast het schrijven van romans en korte verhalen schrijf ik ook gedichten.
Een aantal daarvan vinden hun weg naar een publiek, waar anderen – de meesten – nog even in de lade liggen.
Wachtend…
Mag ik?
Dromen van iets groots?
Groter dan nu
Groter dan morgen
Anders, beter
Groter dan vandaag
Groter dan gisteren
Mag ik?
Groots dromen
Groots doen
Woorden, zinnen
Alinea’s, boeken
Groter dan groot
Dromen over dromen
Dromen in dromen
Die uitkomen
Die ontluiken
Dromen die – zelfs nu
In het midden van mijn leven
Uit zúllen komen
Mag ik?
Dromen voor mijzelf
Anders dan
Voor mijn dochters
Voor mijn vrouw
Een droom voor mijzelf
Maar ook samen
Omdat dromen nooit alleen dromen
Omdat dromen nooit alléén dromen zijn
Even weg
Een andere wereld
In een stoel
Op de bank
Een ander mens
Je verplaatst
Avontuur
Ongemak
Het slokt je op
Omarmt je als een trui
Een deken
Verwarmt
Verbaast
Verstikt
Je slaat om
Gaat door
Verdiept
Legt weg
Valt in slaap
Droomt –
Ontwaakt
Je leest verder
Geniet
Huilt
Verwondert
Kijkt hoeveel nog over
Te weinig
Te veel
Je slaat dicht
Geeft tijd
Landt
Opnieuw
Een andere wereld
Even weg
In een stoel
Op de bank
Als de nacht valt en de vogels slapen
Waken ouders over kroost
Terwijl wolven loeren naar schapen
En een meisje eerst nog bloost
Waarna ze onbezonnen bezongen wordt
En daarna ongedwongen gedwongen wordt
In de stilte van de nacht, die langzaam zijn ogen opent
Begint het tjirpen van de vogels, biddend, hopend
Waarna ouders ontwaken en merken dat
Een bed nog onbeslapen is
En als de vogels zingen, huilen ze omdat
Ze weten dat er één schaap minder is
Vroeg in de morgen
De straten leeg
Loop ik
Gezoem van beestjes
Niet van auto’s
Hoop ik
De stilte absorberend
Wind door het beetje haar
Dat mij nog rest
Is kijken en genieten
Van de wereld
Op haar best
Voor de zon schijnt
De regen valt
De dauw vertrekt
Voordat de mensen
Ontwaken en bewegen
Nee, nu is het perfect
De dieren daarentegen
Kijken naar mij
Als er eentje buzzt
“Daar is alweer een mens
Het is gedaan
Met onze rust”
